Erkek…
Kadın…
İki farklı beden.
İki farklı yaşam.
İki farklı karakter…
Ama ne olursa olsun, aynı çatı altında bir arada yaşama hevesi…
Evlenince anlıyorsun.
Meğer aynı eve taşınmamışız.
İki farklı gezegen, tek kira kontratına imza atmış!
Çünkü kadın başka düşünüyor, erkek başka…
Ama işin güzel tarafı şu: Bütün bu farklılıklara rağmen aynı evde, aynı sofrada, aynı hayatta buluşmaya çalışıyorlar.
GİYSİYE GELİNCE…
Kadın:
“Giyecek hiçbir şeyim yok hayatım!” der.
Dolabı açarsın; içeride 47 kıyafet, 12 çift ayakkabı…
Erkek dolabı açar.
3 tişört, 2 pantolon, 1 tane de “acil durum” gömleği…
“Yeter bana, çok bile!” der.
O üç tişört ve iki pantolon, en az 10 yıl daha görev yapmaya hazırdır.
YOLA ÇIKINCA…
Kadında navigasyon vardır ama yine de en az üç kişiye sormadan edemez:
“Teyze, buradan sağ mı dönüyoruz, sol mu?”
Erkek ise navigasyonun şarjı yüzde 10, benzin bitmek üzere, yolun sonunda uçurum olsa bile:
“Bence dümdüz gidelim.”
Bir saat sonra:
“Ben demiştim!”
Ne demiştin?
Kimse bilmiyor…
Ama erkek haklıdır!
ALIŞVERİŞE GELİNCE…
Kadın listeyle gider:
“Süt, ekmek, peynir.”
Eve yedi poşetle döner.
“Bunlar da lazımdı.”
Kendi kendini ikna etme konusunda kadınların üzerine yoktur.
Erkek listeyle gider:
“Süt, ekmek, peynir.”
Eve bir poşet, üç paket cips ve bir matkapla döner.
Sorarsın:
“Matkap ne alaka?”
Cevap hazır:
“İndirimdeydi!”
İşte erkek mantığı…
HASTALIĞA GELİNCE…
Kadın 39 derece ateşle:
“İyiyim ya, çorba yapayım.”
Erkek 37.1 derece ateşle…
Sanki son nefesini vermek üzere!
Yorgan, battaniye, iki yastık…
Vasiyet hazırlıyor:
“Beni hatırlayın…”
Bir süre sonra:
“Wi-Fi şifresini not aldın mı?”
SUSKUNLUĞA GELİNCE…
Kadın, televizyona dalmış erkeğe sorar:
“Ne düşünüyorsun?”
Erkek gerçekten düşünmüyordur.
Beyin boş…
Ama kadın buna inanmaz.
Çünkü kadının kafasında aynı anda kırk sekme açıktır.
Buzdolabının sesi, içerideki tencerenin yeri, yarınki iş, geçen hafta söylenen bir cümle, çocukların durumu, akşam ne pişeceği…
Erkek ise sadece televizyona bakıyordur.
Kadın:
“Benden bir şey mi saklıyorsun?”
Erkek:
“Yok.”
Kadın:
“O zaman niye düşünmüyorsun?”
İşte Wi-Fi tam burada bozuluyor!
Şifreler karışıyor…
Modem resetleniyor…
TAMİRATA GELİNCE…
Lavabo damlatır.
Kadın hemen tesisatçı arar.
Üç ayrı fiyat alır.
YouTube’dan araştırır.
Komşuya sorar.
Erkek?
Hemen lavabonun altına bir kova koyar:
“Usta gelinceye kadar geçici çözüm.”
O “geçici” kova üç yıl orada kalır.
Usta da bir türlü gelmez.
Sonunda o kova ailenin bir parçası olur.
Hatta taşınırken:
“Bu kovayı da götürelim mi?”
PEKİ SONUÇ NE?
Biz aynı değiliz.
Allah’a şükür, aynı değiliz.
Çünkü hayat biraz da farklılıkların bir arada durabilme sanatıdır.
Biri detaydır, biri geneldir.
Biri konuşarak şarj olur, biri susarak.
Biri:
“Hissediyor musun?”
der.
Diğeri:
“Çözdüm mü?”
der.
Ev dediğin yer aslında iki farklı işletim sisteminin birbiriyle uyum sağlamaya çalıştığı bir beta sürümüdür.
Bazen sistem çöker.
Bazen Wi-Fi kesilir.
Bazen şifre unutulur.
Bazen aynı evin içinde iki insan, birbirini anlamak için yeniden bağlantı kurmak zorunda kalır.
Ama bütün mesele de zaten budur.
Çünkü evlilik; aynı düşünmek değil, farklı düşünürken aynı hayatın içinde kalabilmektir.
Bulgular çoktur…
Arızalar vardır…
Eksikler vardır…
Ama yine de silmeye kıyamazsın.
Çünkü günün sonunda…
Biri:
“Yemek hazır.”
der.
Öbürü:
“Kova dolmuş.”
der.
Sonra ikisi de güler.
İşte hayat tam olarak budur.
Aynı gezegenin iki farklı Wi-Fi şifresi…
Ama…
Aynı modeme bağlısınız.
Ve belki de bütün mesele, şifrenin aynı olması değil;
bağlantının hiç kopmamasıdır.
Çünkü hayatın gerçek tadı kusursuz olmakta değil…
Ne olursa olsun var olmakta, birlikte olmakta, birbirine rağmen değil; birbirine rağmen değil, birbirine rağmen hayatı paylaşmakta…
Aile olmakta.
Aynı sofraya oturmakta.
Aynı dertte susup aynı mutlulukta gülmekte.
Ve yıllar geçse de birbirine bakıp:
“İyi ki…”
diyebilmekte.
Çünkü bazı insanlar hayatınıza Wi-Fi gibi girer.
Şifreyi bazen unutursunuz…
Bazen bağlantı zayıflar…
Ama doğru insanla aynı modeme bağlıysanız, hayatın en güzel tarafı şudur:
Bağlantı kopsa bile yeniden bağlanmayı bilirsiniz.