Yazdır Facebook'ta Paylaş
Kış ortasında ağaçlık alanda yangın
Ormana sıçramadan söndürüldü
Şerif Arslan: Basın toplumun ortak sesidir
Şerif Arslan: Basın toplumun ortak...
Ferhat Arslan: Bu uygulama çiftçiyi çıkmaza sürüklüyor
'Uygulamadan bir an önce vazgeçilmeli'
Alaca’da aç kalan domuzlar yerleşim yerlerine yaklaştı
Yerleşim yerlerine yaklaştılar
Bir ilçenin sahip çıktığı adam: Necati Bolat'ı kaybettik
Necati Bolat'ı kaybettik

EMANETTE SUAL OLMAZ

Nihat Haluk Uğraş
Türkiye

Nihat Haluk Uğraş

12 Ocak 2026, 11:56

Emanet…
Bu kelime, sözlüklerde birkaç satırla anlatılır ama hayatta bir ömrü kapsar. Emanet, “geçici olarak bırakılan şey” diye geçer; oysa biz biliriz ki emanet, asıl sahibine duyulan saygının adıdır.
Eskiler “emanette sual olmaz” derken, aslında çok şey söylerdi. Sana bırakılan şeyin ne olduğu sorulmaz, neden bırakıldığı kurcalanmaz, ne zaman geri alınacağı hesap edilmezdi. Çünkü emanet, soruyla değil, sadakatle taşınırdı. Emaneti alan kişi, kendini onun sahibi değil, bekçisi sayardı.
Bugün her şeye soru soruyoruz.
“Neden bana bıraktın?”
“Ne zaman alacaksın?”
“Buna değecek mi?”
Soru çoğaldıkça emanet hafiflemiyor, aksine ağırlaşıyor. Çünkü sorular, güvenin altını oyuyor. Emanetin özü güvenken, biz onu şüpheyle tartıyoruz.
İnsan insana da emanettir.
Bir dostun sırrı, bir çocuğun masumiyeti, bir eşin kalbi, bir öğrencinin umudu… Bunlar sorulmaz, pazarlık edilmez, yarı yolda bırakılmaz. “Bana ne faydası var?” denildiği anda emanet olmaktan çıkar, yüke dönüşür.
Hayat da emanettir.
Ne zaman başladığını biz seçmedik, ne zaman biteceğini de bilmiyoruz. Sağlık emanettir, zaman emanettir, sahip olduklarımız kadar olamadıklarımız da emanettir. Ama biz her gün hayata sual soruyoruz: “Daha ne vereceksin?” Oysa sorulması gereken tek şey şudur: “Ben emanete layık mıyım?”
Eskiden ahşap evler yapılır, camiler taşla yükselirdi. Çünkü dünya geçici, emanet kısa; ibadet kalıcıydı. Bugün her şeyi taştan yapıyor, değerleri ahşap gibi kolay kırıyoruz. Emaneti taşıyacak omuzlarımız var ama sabrımız yok.
Emanette sual olmaz;
sorumluluk olur,
vefa olur,
hakkını gözetmek olur.
Belki de bu yüzden bu kadar emanet zayi oluyor. Çünkü biz emanetçi olmayı unuttuk, sahip olmaya heveslendik. Oysa bazı şeyler tutulur, ama sahiplenilmez. Bazı yükler taşınır, ama sorgulanmaz.
Emanet…
Soruyla değil, kalple taşınır.
Ve kalbi olmayanın elinde, hiçbir emanet güvende değildir.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.