Alaca sokaklarında onu tanımayan yoktu. Çoğu kişi adını bilmezdi ama herkes ona ‘Kimsesiz Necati” diye seslenirdi. Sessiz ve kendi hâlinde birisiydi. Kimseye yük olmadan yaşamaya çalışırdı.
Hayat, ona pek cömert davranmadı. Ne kapısını çalacak bir akrabası vardı, ne de arkasını yaslayacak bir ailesi… Ancak insanlık, onu tamamen yalnız bırakmadı ve İbrahim Köyü, Kimsesiz Necati’ye sahip çıktı. Yıllar önce köyün imamı, muhtarı ve köylüleri bir araya gelerek, ‘bu adam bizim emanetimiz’ dediler. Kimisi yemeğini paylaştı, kimisi üstünü başını aldı. Kimisi de hastane yolunda koluna girdi.
Kan bağı yoktu aralarında ama güçlü bir gönül bağı oluştu. Soğuk kış günlerinde ‘yalnız kalmasın’ diye kapılar açıldı. Bayramlarda sofralara bir tabak daha eklendi. Hastalandığında başında bekleyen, derdi olduğunda dinleyen yine İbrahim Köylüleri oldu. Köylülerin vicdanı sayesinde hayata tutunan Kimsesiz Necati, rahatsızlığı nedeniyle bir süreden beri hastanede tedavi görüyordu. Sessiz sedasız aramızdan ayrılan Kimsesiz Necati, geride mal ve mülk değil; kocaman bir vefa hikâyesi bıraktı.
Onun hikâyesi, “kimsesiz” kelimesinin aslında ne kadar eksik kaldığını gösterdi. Ardında ise onu gerçekten ailesi gibi seven bir köy, dillerde dua, kalplerde ise hüzün bıraktı. Merhum Necati Bolat’ın cenazesinin Çorum’da defnedileceği öğrenildi.
Merhuma Allah’tan rahmet, tüm sevenlerine başsağlığı dileriz.